سفرنامه دوچرخه سواری مسیر دریاچه گهر

سفرنامه دوچرخه سواری مسیر دریاچه گهر


سفرنامه نویس : مهیار درجاتی
تاریخ سفر : ١٣٩٧/٠٣/١٣ تا ١٣٩٧/٠٣/١٦
از شهر اراک به شهر دورود

نگین اشترانکوه دریاچه گَهَر استان لرستان

دریاچه گهر در ۳۵ کیلومتری دورود لرستان قرار گرفته و با تهران ۴۱۶ کیلومتر فاصله داره. این دریاچه یکی از زیباترین و جذاب ترین دریاچه های ایران محسوب می شه که در بین کوه‌های اشترانکوه با ۲۳۵۰ متر ارتفاع واقع شده.

شاید براتون جالب باشه اگر بدونید این دریاچه خودش از دو دریاچه گهر بزرگ و کوچک تشکیل شده و وسعت گهر بزرگ ۸۵ هکتار و عمقش بین ۴ تا ۲۸ متره.

من مهیار درجاتی الان که این سفرنامه رو مینویسم ۳۵سالمه و نزدیک ۱۰ ساله که بصورت آماتور دوچرخه سواری وکوهنوردی وطبیعت گردی انجام میدم.

کشور ما طبیعت بسیار زیبایی داره که امیدوارم بتونم در این سفرنامه دوچرخه سواری قطره ای از این دریای بیکران رو به شما دوستان عزیز نشون بدم و معرفی کنم.

خرداد ماه سال گذشته بود که با یکی از دوستان تصمیم گرفتیم با دوچرخه مسیر دورود تا دریاچه گهر رو رکاب بزنیم، البته قبلاً این مسیر رو چند بار پیاده ودر فصول مختلف تجربه کرده بودیم، آشنایی داشتن با مسیر برای ما مزیت بود چون مسیر کوهستانی و در بعضی قسمتها باشیب خیلی زیاد همراهه و اگر بدون آگاهی از مسیر فقط رکاب میزدیم قطعا آسیب میدیدیم، چون وقتی شیب خیلی زیاد باشه، زمینم خاکی و نرم باشه کنترل دوچرخه خیلی سخت یا حتی غیر ممکن میشه، مسیر دسترسی دریاچه گهر از دو سمت ممکن میشه اول از سمت شهرستان دورود و مسیر دوم از سمت شهرستان الیگودرز، که هرکدوم از اونها مسیر کاملا متفاوتی رو داره.

دوچرخه سواری مسیر دریاچه گهر استان لرستان

مسیراول (دورود) که طولانی تره پیاده تقریبا ۶ساعت زمان میبره و با دوچرخه تقریبا این زمان نصف میشه که ما از اون به سمت دریاچه رکاب زدیم، این مسیر پرشیب و سرازیری و گاهی حتی خطرناکه چون برای مثال اگر در مسیر رفت که شیب زیادی داره خدایی ناکرده کنترل دوچرخه از دست فرد خارج بشه ممکنه باعث سقوط و آسیب جدی بشه .

مسیر دوم (الیگودرز) که اکثر افراد از اون سمت خودش رو به دریاچه گهر میرسونن چون هم مسافت کمتری رو باید طی کنن هم شیب و سرازیری و سربالایی نداره، و تقریبا بعد از پیاده شدن از مینی بوس هایی که برای این مسیر در جاده خاکی تردد میکنند با کمتر از۴ساعت پیاده روی میتونن به دریاچه گَهَر برسن.

حالا که دید کلی به مسیر و راه های دسترسی بهش رو پیدا کردین اجازه بدین از شب اول سفر براتون سفرنامه رو شروع کنم شب اول سفر با توجه به این نکته که قبلا همه چیز رو آماده کرده بودیم و فقط سوارکردن وسایل ودوچرخه ها روی باربند ماشین مونده بود خیلی استرس نداشتیم و طبق برنامه ای که آماده کرده بودیم کوله و وسایل رو سوار ماشین کردیم دوچرخه هارو روی باربند فیکس کردیم و حدود ساعت ۵ بامداد بود که از اراک به سمت شهرستان دورود حرکت کردیم.

مسیر اراک به دورود حدود ۱۳۵ کیلومتره که برای رسیدن به شروع مسیر دریاچه گهر باید چند کیلومتری از دورود خارج میشدیم (فاصله دریاچه تا دورود ۳۵ کیلومتره) تا به پارکینگ اول مسیر برسیم .

دریاچه گهر و دوچرخه

نکته ای که اینجا به نظرم میرسه بگم اینه که چند سال پیش که این مسیر رو اومده بودیم نزدیک دریاچه هیچ گونه امکانات و مواد غذایی نبود. یعنی باید هرچیزی که برای برنامه نیاز داشتیم حتی آب آشامیدنی رو به تعداد روزی که کنار دریاچه میموندیم رو همراهمون میبردیم، ولی الان خیلی خوب شده چون کنار دریاچه همه چیز در دسترس هست و میشه از دکه هایی که اونجا درست کردن خریداری کرد. البته باید پیشبینی همه چیز رو کرد، چون بعد از شروع مسیر آنتن موبایل هم حتی قطع میشه. خلاصه بعد از پیاده کردن دوچرخه ها و وسایل، آفتاب هم داشت بالا میومد و باید حرکت رو شروع میکردیم، چون تو فصل گرم هوای این منطقه بخاطر پوشش کم گیاهی خیلی گرم میشه پیشنهاد میکنم ساعت حرکتتون رو از ساعات اولیه روز انتخاب کنید که هوا بهتر باشه. توی مسیر افراد کمی رو میبینید که با دوچرخه تردد کنند اکثر افراد با قاطر و یا پای پیاده این مسیر رو طی میکنن، البته من بعد از اینکه اولین بار با دوچرخه مزه شیب های تند و هیجان بالای این مسیر رو تجربه کردم دیگه هیچ وقت پیاده این مسیر رو نیومدم، درسته که بعضی قسمتها ممکنه خطرناک هم باشه ولی اگر با سرعت متوسط رکاب بزنید مشکلی براتون پیش نمیاد و میتونید دوچرخه رو کنترل کنید، البته برای مسیرهای پرشیب دوچرختون باید حتما ترمز دیسکی و دیسکی روغنی داشته باشه چون ترمزهای نسل قبل که لقمه ای بودن اصلا نمیتونن دوچرخه رو توی شیب های تند کنترل کنند واین مشکل برای دوستم هم پیش اومد و جاهایی از مسیر رو مجبور میشد دوچرخه رو دستش بگیره و پیاده مسیر رو بیاد، چون ترمزهای دوچرخش مناسب این شیب نبود.

دریاچه گهر نگین اشترانکوه و دوچرخه سواری

البته همه سختی های مسیر هم قسمتی از مسیره و خاطره میشه ولی چه بهتر که با پیشبینی خطرات و مشکلات مسیر از قبل جلوگیری کنیم از دردسرهایی که ممکنه خاطره سفرمون رو خراب کنه. مثلا من هواشناسی رو چک کرده بودم که بارونی نخواهد بارید ولی باز پانچو رو توی وسایل دوچرخم همراهم آورده بودم که غافل گیر نشیم. ابتدای مسیر تا چشم کارمیکنه کوه اطرافتون میبینید ولی تقریبا بعد از یک ساعت رکاب زدن تازه زیبایی های مسیر رو میشه دید وبه هر طرف که نگاه کنید قله های رشته کوه اشترانکوه رو میبینید که سر به فلک کشیدن، بالای اکثرشون هنوز برف سال گذشته باقی مونده که نشان از ارتفاع بالای کوه ها داره، هرچه بیشتر نزدیک دریاچه میشید سرسبزی و نشاط طبیعت بیشتر و بیشتر میشه، درابتدا رودخانه های پراکنده ای رو میبینیم که همشون به سمت دریاچه میرن، ماهم کنار یکی از رودخونه ها یکم توقف کردیم نفسی تازه کردیم و مسیر رو به سمت دریاچه زیبای گهر ادامه دادیم.

دوچرخه و دریاچه گهر

تقریبا بعد از اولین رودخونه میشه دریاچه رو در دور دست دید که با برخورد نور خورشید روی اون درخشش خاصی به خودش گرفته و آدمو تشویق میکنه به ادامه مسیر

بعد رکاب زدن طولانی دریک مسیر پرفراز ونشیب به نزدیک دریاچه رسیدیم .بیشتر از هرچیز چادر های رنگی که کوهنوردان و مسافران دور تا دور دریاچه زده بودند به چشم می آمد که منظزه جالبی رو به وجودآورده بود.

وقتی که به دریاچه رسیدیم دریاچه رو دور زدیم تا جای مناسبی برای دوچرخه ها و چادرمون پیدا کنیم چون از محلی ها شنیده بودم شبها گراز در منطقه رفت و آمد دارد باید احتیاط میکردیمدر مسیر راه چادر نزنیمتا خدایی نکرده سر راهشون نباشیم.

بعد از اینکه کمی خستگیمون در رفت وسایل رو بازکردیم چادر رو بپا کردیم و وسایل نهار رو آمده کردیم. من به شخصه برای مسافرتهای طبیعت گردی با دوچرخه و سایکل توریستی خیلی غذای پر حجم همراهم نمیبرم. چون هم حمل غذای پرحجم سخته هم اینکه به از فعالیت نمیشه تو حجم زیاد غذا خورد.من معمولا از کنسروهای آماده استفاده میکنم چون هم احتمال خراب شدنشون خیلی کمه هم آماده کردنشون زمان زیادی از آدم نمیگیره، چون هر زمان اضافی که برای آماده کردن غذا میزاریم یه جورایی از تایم استراحتمون کم میشه. مخصوصا اگر آخر مسیر نباشیم و برنامه چند روزه داشته باشیم.

بعد از نهار و کمی استراحت، داخل دریاچه شنا کردیم و خستگی کل مسیر رو از تنمون به در کردیم.

آب دریاچه گهر چون سرمنشعش از آب برفه خیلی خیلی خنکه و جون میده برای شنا کردن توی فصول گرم مخصوصاً بعد از دوچرخه سواری.

از شفافیت آب دریاچه هرچیز براتون بگم کم گفتم. دریاچه گهر جزو معدود جاهایه که خوشبختانه هنوزآلودگی کارخونه ها وعوامل انسانی نتونسته زیبای و شفافیتش رو ازبین ببره.

بعد از شنا داخل چادراومدیم و وسایلمون رو مرتب کردیم و کم کم آماده شدیم برای درست کردن شام. نزدیک چادرمون بین چند تا سنگ که نفرات قبلی روی اونا آتیش درست کرده بودن آتیشی روشن کردیم وچایی رو گذاشتیم آماده بشه. تا آب برای چایی داشت آماده میشد کنسرومونم گرم کردیم کنار آتیش و کم کم خوردن شام رو شروع کردیم.

هوا که تاریک میشد منظره دریاچه چشم نوازتر شده بود بخصوص اینکه نور ماه هم سطح آب رو روشن کرده بود.

نمای شب از دریاچه گهر استان لرستان

بعد از اینکه کارامون رو انجام دادیم و غذا رو خوردیم آتیش رو خاموش کردیم که پخش نشه و خوابیدیم.

صبح بیدارشدن با منظره دریاچه گهر توصیف ناپذیره همه چیز آرومه و تنها صدایی که از دریاچه میاد صدای باده که درختای کنار دریاچه رو به رقص در آورده و انگار آدمو صدا میکنه برای بیدارشدن و استفاده از این زیبایی طبیعت.

نزدیک چادر ما چند نفر چادر زده بودند که همراه خودشون وسایل ماهیگیری آورده بودن، البته مامورهای محیط زیست خوشبختانه مرتب تردد می کردند که کسی بدون مجوز ماهی گیری نکنه وخوبه که آوردن تور و امثال اینها هم ممنوعه.

بعد از خوردن صبحانه و شنا توی آب خنک و شفاف گَهَر کم کم آماده برگشت با دوچرخه شدیم .

چادرمون رو جمع کردیم وسایلمون رو توی کوله گذاشتیم دوچرخه هارو سرویس کردیم ترمزهای دوچرخه رو چک کردیم و از همه مهمتر اینکه زباله هایی که تولید کرده بودیم رو جمع کردیم و همراه خودمون برگردوندیم.

برای مسیر برگشت با دوچرخه، قمقمه دوچرخه  پُر شده و آب اضافی برای مسیر پیشبینی کنید، چون توی مسیر برگشت مثل مسیر رفت یک قطره هم آب آشامیدنی نمیتونید پیدا کنید با این تفاوت که مسیر رفت اکثرش سرپایینی بود وزیاد زمان و انرژی از شما نمیگرفت ولی توی مسیر برگشت همه اون سرپایینی ها به سربالایی تبدیل میشن که کار رو برای دوچرخه سوار سخت میکنه.

خلاصه بعد از رکاب زدن توی مسیر برگشت که گاهی به خاطر شیب زیاد مجبور بودیم حتی پیاده مسیرو طی کنیم و دوچرخه ها رو کنارمون بیاریم کم کم داشت گرسنمون میشد که به پارکینگ ماشینها رسیدیم و ریکاوری کردیم و آروم آروم دوچرخه هارو روی باربند ماشین سوار کردیم و آماده برگشت از یه سفر خوب و فراموش نشدنی با دوچرخه شدیم.

امیدوارم همه شما دوستان عزیز وقت داشته باشید و دوچرخه سواری کنید و به این مسیر زیبا سفر داشته باشید و از زیبای های دریاچه گهر نگین اشرانکوه دیدن کنید.

مرسی از وقتی که گذاشتید و سفرنامه سایکل توریستی من رو خوندید.

به امید موفقیت برای شما